Anasayfa / Yazar Arşivi: Mehmet Gezen

Yazar Arşivi: Mehmet Gezen

Mehmet Gezen
Kuşca'da doğdu. Danimarka'da yaşamakta.

Berdel

Kaybolmuş Bir şiir Boşlukta sallanan Sesler Adın Kirpiklerimde titriyordu Ve dökülüveriyordu işte Avuçlarıma Cam kırıkları gibi Billur zamanlar Bir Aşiret töresi Berdel misali Bir yanım gülüyordu Bir yanım… Bir yanım hep ağlayacaktı

Devamını Oku »

Seven(r)ler

Birbirlerini seven insanlar Birbirlerine bakarlarken Bir aynaya bakar gibi Bakarlar Ve baktıkları aynalarda Sadece kendi suretlerini değil Birbirlerinin ruhlarındaki Derin karanlıkları da görürler Belki dokunmazlar Belki konuşmazlar Ama Birbirlerine Bazen sessiz Bazende çoşkulu Iki ırmak gibi akarlar Onlar Birbirlerini sevenler ...

Devamını Oku »

Lâl seslerin çığlıkları

Zaman geçiyordu Ben zamanda zor geçiyordum Her bir sokağına Yabancıyım bu kentin Yabancısıyım Yıldızı çalınmış gecenin Hayatı ağır yaşıyorum Düşlerimi Ve izlerimi Rüzgara bırakıyorum Ardından sular döküyordum Kurumuş Gözyaşlarımın pınarlarından Lâl seslerin çığlığını duyuyorum Gülüşüne düşen gölgelerde Üşüyor Ellerim Üşüyordu ...

Devamını Oku »

Şiirim

Şiirim Kimi zaman Unutturulmuş bir bellek Kimi zaman da Derin bir uçurum Çoşkulu bir nehir Kimi zaman Bir ağaç yalnızlığı Rüzgarın ezgisi Kelebek kıpırtısı Kimi zaman da Yüreğine toprak kokusu sinmiş Gözkapakları gözlerine sevdalı Hüzünlü bir yüz Kimi zaman da ...

Devamını Oku »

Gökkuşağının bittiği yer

Ve şeytan kulağıma fısıldadı: ” Tutunacak dalın kalmadı. Düşeceksin. Ne zaman olacağını bilmiyorsun. Korkuyorsun. Sana yardım edeceğim. Tut elimi ! ” Sonra melek söz aldı: ” Tutunacak dalın kalmadı. Düşeceksin. Ne zaman olacağını bilmiyorsun. Korkuyorsun. Sana yardım edeceğim. Tut elimi ...

Devamını Oku »

Sevi ısırığı

Bir gün Bir çocuk tanıdım Sis Ve bulutlar arasında Yüreğinde Özlemi Avuçlarında Ölümü Saklardı Bakışlarında Gül Vardı Veda Vardı Yazgı Vardı O Vurgun O Ejder sarılması O Sevi ısırığı O üzerine kül yağan kent Ağlıyordu Ben Gözyaşlarını öpüyordum

Devamını Oku »

Çocuksu rayiha

Benim çok zaferlerim olmadı Ama Yenilgilerim Çok daha Parlaktılar Ben Içime mavi yağmurlar Yağdırdım Sonrasında Gökkuşaklarım var Bir tek Alın yazgısına eğildim Bir de Sevdaların Ve kavgaların Çocuksu rayihasına Ölümün bulanık fanusunu Tuzla buz ettim Küçük ve yorgun yüreğim Hâlâ ...

Devamını Oku »

Aynadaki sesler

Rüzgarın uğuldusu bir balyoz gibi dövüyordu duvarlarımı Deniz dalgaları kayalarda parçalanıyordu Gece karanlık Ay firari Ve ben Vakitsiz yağmurlarda ıslanıyordum Hayatı ağır yaşıyorum O kadar çok bakmasına gereksinim duyduğumuz Ve bir o kadar da çok bakmasından korktuğumuz aynalarda Kendi sesimi ...

Devamını Oku »

Birgün bir çocuk tanıdım…

Çözmek istediğimiz ne kadar çok sır var. Ve çözmeye çalıştığımız ya da çözmeye çalıştığımızı sandığımız kaç sır yumağında kaybolup gittiğimiz. Ve çözüldü sandığımız, ve çözdük sandığımız kaç sıra sır eklediğimiz sırlar. Bir örümcek ağına yakalanan bir böceğin umutsuz çırpınışlarındaki çaresizliğin ...

Devamını Oku »

Her kaçış kendine götürüyordu

Bir insan kendinden kaçarken bir yerlere varıyor muydu? Ya da varılacak bir yeri, ulaşacağı bir menzili varmıydı? Kendinden kaçarken gerçekten kendinden uzaklaşıyor muydu? Ya da uzakları mı yakın ediyordu? Kim bilir, belkide hiç bir yere varmadan, hiç bir şeye ulaşmadan, ...

Devamını Oku »

Mavi yalnızlığım

Hayatta öyle anlar vardır ki; birgün gelir elindeki herşeyi, onurunu korumak, düşlerini büyütmek için bir kenara bırakırsın. Işte o an yaşamın bazen basitleştiği sadeleştiği, berraklaştığı, bazende karmaşıklaştığı, güçleştiği, belirsizleştiği duygu ve düşüncelerin derinleştiği, çarpışıldığı an’dır. Ilkin her şeye, her yere ...

Devamını Oku »

Kurdi yağmurlar

Zamanı ve mekanı kirpiklerimde taşıyorum Avuçlarımda zemheri mevsimler var Gözlerim iklimini yitirdi Içimde kırılgan çocukların ağıtları yükseliyor Cümlelerim yorgun Sözcüklerim üşüyor Unutulmuş zamanlara acılan kapıların eşiğinde duruyordum hâlâ Kurdí yağmurlarda ıslandığım Gümüşsü gecelerden beri Sürüklenirdi şiirim Yaralı bir kuş gibi ...

Devamını Oku »