Anasayfa / YAZARLARIMIZ / Mehmet Gezen / Çocukluğum(uz)

Çocukluğum(uz)

Kuş kadar canlarıyla; dünyanın yükünü kaldiranlara, ve hep çocuk kalanlara …

Bir sonbahar rüzgarında
Kirli bir şafakta
Bir sabah,
Onun adına karar verdiler
Yaşamı
Zamanı
Ve anılarını çaldılar
-Içimden birşeyler kopuyor
Terk ediyordu beni-
Sonrasi zemheri mevsimlerdi
Yasaklı düşler ikliminde
Sadece takvimler değişiyordu
Peki ya O?
O ne yapardı;
O’na sırtımızı döndüğümüz o günden beri?
Ben çocukluğumu çok sevdim
Gönlümde açık bir yara
O günlerden kalma
Peki ya O?
O da severmiydi?
Hiç bilemedim
Zamanın sarkacina hüznümü astım
Gülüşlerim kırıldı
Avuçlarıma karlar yağıyor
Ve artık
Avaz avaz bağırmak istiyorum :

Kanatlarımı istiyorum …

Cevapla

YADA

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

x

Check Also

Şiirim

Şiirim Kimi zaman Unutturulmuş bir bellek Kimi zaman da Derin bir uçurum Çoşkulu bir nehir ...