Kum Saati

Kırıldı işte
Yüreğimin kum saati
Ne eksilttiklerim kaldı ,
Ne de biriktirdiklerim
Ak göğsünde zehirli yüzüktür çocukluğum
Savrulurdu sokaklarına kum taneleri
Ve düne dair ,
Değişmeyen tek gerçek; gözlerin,
Ve hep bir daha
Bir daha yenilen ben.
Kendi hükmümü kendim veriyordum :
Git şimdi !
Zaman sensin; kıl onu
Lisan sende ; kurut
Mekan senin ; çöle vur
Bahanelerden, yol biriktirdin kendine
Maskelerden, kalabalıklar edindin
Penceresiz evler kurdun
Eşiklerinde pusular atılmış
Sığındığın her şey;
Mezarın oldu
Onu sev !
Onu sen kazdın !
Uzakları sevenden sakın !
Bulunurdu elbet
Üstüne eğilecek bir onursuz
Boğulu aynalara çizilen resim bu.
Kaç hançeri tutmuştu ellerin
Ve kaç bahara kış yatakları serdin
Kışı ürperten yüreğimde …

Cevapla

YADA

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

x

Check Also

Şiirim

Şiirim Kimi zaman Unutturulmuş bir bellek Kimi zaman da Derin bir uçurum Çoşkulu bir nehir ...