Sesler…

Sesler var
Kulağıma ve yüreğime nerden geldiğini bilmediğim;
Bazen yasaklı bir meyva gibiler;
Dokunmaya korktuğum,
Uzak durduğum
Bazende gizemli bir masal;
Kaf dağının  ardını görme istemiyle tutuştuğum
Sesler var
Kimi zaman toprağın iniltisi,
Suların cağlaması,
Rüzgarın uğuldusudurlar
Kimi zaman da çocukluk masumiyeti,
Yetiskinliğin utancı,
Yaşlılığın yorgunluğudurlar
Sesler var
Nereden gelir, nereye, nasıl giderlerdi?
Duyuyorum
Kulak verdim
Avuçlarına ruhumu bırakıyorum
Insan sözle varoluyordu
Insan sözle bağlanıyordu
Sese söz oluyordum …

Cevapla

YADA

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

x

Check Also

Ve şimdi tüm kentler uykusuzdur…

Ölüm seni kuşattığında, tüm yollarına mayınlar döşendiğini gördün. Ne yöne gideceğini, nereye, nasil ayak basacağını ...