Sesler…

Sesler var
Kulağıma ve yüreğime nerden geldiğini bilmediğim;
Bazen yasaklı bir meyva gibiler;
Dokunmaya korktuğum,
Uzak durduğum
Bazende gizemli bir masal;
Kaf dağının  ardını görme istemiyle tutuştuğum
Sesler var
Kimi zaman toprağın iniltisi,
Suların cağlaması,
Rüzgarın uğuldusudurlar
Kimi zaman da çocukluk masumiyeti,
Yetiskinliğin utancı,
Yaşlılığın yorgunluğudurlar
Sesler var
Nereden gelir, nereye, nasıl giderlerdi?
Duyuyorum
Kulak verdim
Avuçlarına ruhumu bırakıyorum
Insan sözle varoluyordu
Insan sözle bağlanıyordu
Sese söz oluyordum …

Cevapla

YADA
x

Check Also

” Ben ölmek istemiyorum, acılarımdan kurtulmak istiyorum “

Derler ki: Evvel zaman içinde daha seslerin ve sözlerin; tılsımını yitirmediği, sözün seste vücud olduğu, ...