Mehmet GezenYAZARLARIMIZ

Cam kırıkları

Acıların değirmeninde öğütuluyordu düşlerim
Sen olamiyorlardi
Zulüm buydu
Rüzgar esiyor
Yaprak kimildiyor
Yağmur toprağa düşmüyordu
Aşk vardı
Umut vardı
Kavgaya dönüşmüyordu
Papatya çiçekleriydik oysa
Kır çiçekleriydik
Her iklimde yetişir
Boy verirdik
Haznesinde dönüyordu anahtar
Karlar yağıyordu düşlerime
Ben ağliyordum
Kırlangıç zamanı
Mevsim göç
Yüreğim taş kadar ağır
Ve dudaklarında cam kırıkları
Ben düşüyordum

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.