Mehmet GezenYAZARLARIMIZ

Acı ve gerçek

Ates olup yanmakmis meger gercegi duymak, gercegi gørmek. Icin icin yanip tutusmakmis gercegi iliklerinde duyumsayip aci aci yasamak. Zaman yitik, søzcukler lal. Dil curuyor. Cigerlerine keskin bir bicak yarasi yemis gibi oluyorsun. Tum bedenini dalga dalga bir ates kapliyor inceden ince. Yuregine uzaniyor, yureginde toplaniyor. Dilin kuruyor, bogazin dugumleniyor. Konusamiyorsun , haykiramiyorsun. Feryadin icine akiyor . Kimseler gørmuyor kimseler bilmiyor. Kendi kendine kaliyorsun. Acini acinla paylasiyorsun herkeslerden uzakta. Gøzyaslarinla yikiyorsun acini. Temizlenir mi bilemiyorum.

Icimde bir top atesi var.Bir yangin yasiyorum icimde kendimden . Esiri olmusum bu yanginin. Beynine , duygularina amansizca hukmediyor, acimadan sinir tanimadan. Susarak yasiyorsun. Bir sonbahar aksaminda kendi kendine kaliyorsun. Hava buz kesiyor. Daldaki yapraklar kurumus yeni fark ediyorsun. Duvarlari yiktim yuregine dokundum.Yaniyorum. Acidim.

Yuregim usudu. Kimselere diyemedim. Cocuksu yuregimin kelebek kipirtisi bitti. Icimdeki cocuk gitti.Øldu, øldurduler.Cocuksu guluslere, masum bakislara kiydilar.Yurekta keskin bir aci bakislarda huzundur asila kalan simdi.

Hic bir sey eskisi gibi olamayacak . Biliyorum. Icindeki cocugu besleyip buyutemeyeceksin . Yurekteki kelebek kipirtisini hissedmeyeceksin.Umudu tuketmis aciyi cogaltmis olacaksin. Aciyi hissedecek, aciyi yasayacaksin. Belki gunduz olmayacak bir daha hep gece kalacak.Gulmeyecek, sevinmeyeceksin belkide. Umut etmeyeceksin. Dus kuramayacaksin. Aciyacak kanayacaksin. Anka kusu degilsin , kullerinden kendini yeniden yaratamiyorsun.

Gercek olan bu aci.

Aci olan bu gercek

Daha Fazla Göster